कविता - सळसळ

दिवसपणाला येते जेव्हा

अतर्क्यातली कळा,

निळ्या कपाळी साजुन दिसतो

हा भगव्याचा टिळा 

संध्यामधुरा व्याकुळलेली

आभाळाशी गाते गाणी

हिरव्या पिवळ्या कुरणांमध्ये

दाटुन येते गर्द विराणी

कुठून येते हृदयामध्ये

अनवट नाजुक कोमल थरथर,

खिन्न अंतरी दाटून येते

अस्तित्त्वाची अबोल सळसळ 

क्षणैक दिसते शब्दांमधुनी

नि:शब्दाचे उघडे मंदिर

सांज नभातुन सरून जाता

अंधाराला येतो पाझर

- तन्मय वि. टिकेकर