त्याचे लख्ख निळे अंग
मंद निळाईत त्याच्या
उभी क्षितिजांची रांग
वाडा होता चिरेबंदी
कुणी दार उघडले?
कडीतले देवघर
कुणी अंगणी आणले?
पसरली रानोरान
उदा-धुपातली कथा
गंगा सागरी आणते
जशी पितरांची गाथा
वृक्ष सारे थरारले
अन् पिसाटली राई
भोळ्या गीताने झिंगली
खुळावली मातीमाई
मग बरसला मेघ
त्याने भरले अंगण
मोरपंखी निळाईला
घालू नये गं कुंपण!
- तन्मय वि. टिकेकर
No comments:
Post a Comment